Nominal Forms
| Infinitive | turpināt |
| Negative Infinitive | neturpināt |
| Verbal Noun | turpināšana |
Indicative
Present
| Sg.1 | turpinu |
| Sg.2 | turpini |
| Sg.3 | turpina |
| Pl.1 | turpinām |
| Pl.2 | turpināt |
| Pl.3 | turpina |
Past
| Sg.1 | turpināju |
| Sg.2 | turpināji |
| Sg.3 | turpināja |
| Pl.1 | turpinājām |
| Pl.2 | turpinājāt |
| Pl.3 | turpināja |
Future
| Sg.1 | turpināšu |
| Sg.2 | turpināsi |
| Sg.3 | turpinās |
| Pl.1 | turpināsim |
| Pl.2 | turpināsit |
| Pl.3 | turpinās |
Imperative
| Sg.2 | turpini |
| Sg.3 | lai turpina |
| Pl.1 | turpināsim |
| Pl.2 | turpiniet |
| Pl.3 | lai turpina |
Conditional
| Present | turpinātu |
| Past | būtu turpinājis |
Renarrative
| Present | turpinot |
| Past | esot turpinājis |
| Future | turpināšot |
| Imperative | lai turpinot |
Debitive
| Indicative | būt jāturpina |
| Conjunctive 1 | esot jāturpina |
| Conjunctive 2 | jāturpinot |
Participles
| Present Active 1 | turpinošs |
| Present Active 2 | turpinādams |
| Present Active 3 | turpinot |
| Present Active 4 | turpinām |
| Past Active | turpinājis |
| Present Passive | turpināms |
| Past Passive | turpināts |
Verbs conjugated like turpināt
dievināt,
raudināt,
bagātināt,
zīdināt,
cepināt,
vingrināt,
jautrināt,
dancināt,
mazināt,
asināt,
kurināt,
turpināt,
nabadzināt,
putināt,
biedināt,
īsināt,
Etymology
Coined by Atis Kronvalds in 1872, from turp (“further”) + -ināt. He also coined the derived term turpinājums. At first referring only to the continuation of written texts (e.g., the continuation of stories printed in a magazine), this word soon had its meaning broadened to other areas.
Translations
continue, transitive: proceed