insinuere – Norwegian verb conjugation

Norwegian verb forms of insinuere

Nominal Forms

Infinitive: insinuere
Present participle: Past participle: insinuert

Cognates

-

Indicative

Present

jeginsinuerer
duinsinuerer
haninsinuerer
viinsinuerer
dereinsinuerer
deinsinuerer

Present Perfect

jeghar insinuert
duhar insinuert
hanhar insinuert
vihar insinuert
derehar insinuert
dehar insinuert

Past

jeginsinuerte
duinsinuerte
haninsinuerte
viinsinuerte
dereinsinuerte
deinsinuerte

Past Perfect

jeghadde insinuert
duhadde insinuert
hanhadde insinuert
vihadde insinuert
derehadde insinuert
dehadde insinuert

Future

jegvil insinuere
duvil insinuere
hanvil insinuere
vivil insinuere
derevil insinuere
devil insinuere

Future Perfect

jegvil ha insinuert
duvil ha insinuert
hanvil ha insinuert
vivil ha insinuert
derevil ha insinuert
devil ha insinuert

Conditional

Present

jegville insinuere
duville insinuere
hanville insinuere
viville insinuere
dereville insinuere
deville insinuere

Perfect

jegville ha insinuert
duville ha insinuert
hanville ha insinuert
viville ha insinuert
dereville ha insinuert
deville ha insinuert

Imperative

duinsinuer

Translations

Etymology

From Latin insinuare. See: Latin 'insinuare'.

Synonyms & Antonyms

Sample Sentences