Nominal Forms
Infinitive: blidgjøre
Present participle:
Past participle: blidgjort
Cognates
-
Indicative
Present
| jeg | blidgjør |
| du | blidgjør |
| han | blidgjør |
| vi | blidgjør |
| dere | blidgjør |
| de | blidgjør |
Present Perfect
| jeg | har blidgjort |
| du | har blidgjort |
| han | har blidgjort |
| vi | har blidgjort |
| dere | har blidgjort |
| de | har blidgjort |
Past
| jeg | blidgjorde |
| du | blidgjorde |
| han | blidgjorde |
| vi | blidgjorde |
| dere | blidgjorde |
| de | blidgjorde |
Past Perfect
| jeg | hadde blidgjort |
| du | hadde blidgjort |
| han | hadde blidgjort |
| vi | hadde blidgjort |
| dere | hadde blidgjort |
| de | hadde blidgjort |
Future
| jeg | vil blidgjøre |
| du | vil blidgjøre |
| han | vil blidgjøre |
| vi | vil blidgjøre |
| dere | vil blidgjøre |
| de | vil blidgjøre |
Future Perfect
| jeg | vil ha blidgjort |
| du | vil ha blidgjort |
| han | vil ha blidgjort |
| vi | vil ha blidgjort |
| dere | vil ha blidgjort |
| de | vil ha blidgjort |
Conditional
Present
| jeg | ville blidgjøre |
| du | ville blidgjøre |
| han | ville blidgjøre |
| vi | ville blidgjøre |
| dere | ville blidgjøre |
| de | ville blidgjøre |
Perfect
| jeg | ville ha blidgjort |
| du | ville ha blidgjort |
| han | ville ha blidgjort |
| vi | ville ha blidgjort |
| dere | ville ha blidgjort |
| de | ville ha blidgjort |
Verbs conjugated like 'blidgjøre'
avgjøre,
bekjentgjøre,
blidgjøre,
frigjøre,
fullstendiggjøre,
gjøre,
gjørs,
godgjøre,
godtgjøre,
klargjøre,
kunngjøre,
nyttiggjøre,
tilintetgjøre,
tydeliggjøre,
uskadeliggjøre,
utgjøre,
vanskeliggjøre,
virkeliggjøre,
Verbs similar to 'blidgjøre'
frigjøre,
godgjøre,
klargjøre,
avgjøre,
blingse,
briljere,
gjøre,
godtgjøre,
kunngjøre,
linjere,
Translations
Etymology
Synonyms & Antonyms
Sample Sentences