Participles
| Present | mǣnende |
| Past | (ġe)mǣned |
Indicative
Present
| 1st sing. | mǣne |
| 2nd sing. | mǣnest; mǣnst |
| 3rd sing. | mǣneþ; mǣnþ |
| 1st plur. | mǣnaþ |
| 2nd plur. | mǣnaþ |
| 3rd plur. | mǣnaþ |
Past
| 1st sing. | mǣnde |
| 2nd sing. | mǣndest |
| 3rd sing. | mǣnde |
| 1st plur. | mǣndon |
| 2nd plur. | mǣndon |
| 3rd plur. | mǣndon |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | mǣne |
| 2nd sing. | mǣne |
| 3rd sing. | mǣne |
| 1st plur. | mǣnen |
| 2nd plur. | mǣnen |
| 3rd plur. | mǣnen |
Past
| 1st sing. | mǣnde |
| 2nd sing. | mǣnde |
| 3rd sing. | mǣnde |
| 1st plur. | mǣnden |
| 2nd plur. | mǣnden |
| 3rd plur. | mǣnden |
Verbs conjugated like 'mænan'
mænan,
Verbs similar to 'mænan'
hænan,
lænan,
mælan,
mæran,
mætan,
munan,
þænan,
æfnan,
ælan,
ærnan,
Etymology
From Proto-West Germanic *mainijan, from Proto-Germanic *mainijaną, from Proto-Indo-European *meyn- (“intention, opinion”). See English mean (“intend; lament”) for more. See: Proto-Germanic '
*mainijaną'.
Sample Sentences
-
Hwæt mǣnst þū mid þȳ? (What meanest thou with that?)
Cognates
-