Participles
| Present | hnǣġende |
| Past | (ġe)hnǣġed |
Indicative
Present
| 1st sing. | hnǣġe |
| 2nd sing. | hnǣġest; hnǣġst |
| 3rd sing. | hnǣġeþ; hnǣġþ |
| 1st plur. | hnǣġaþ |
| 2nd plur. | hnǣġaþ |
| 3rd plur. | hnǣġaþ |
Past
| 1st sing. | hnǣġde |
| 2nd sing. | hnǣġdest |
| 3rd sing. | hnǣġde |
| 1st plur. | hnǣġdon |
| 2nd plur. | hnǣġdon |
| 3rd plur. | hnǣġdon |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | hnǣġe |
| 2nd sing. | hnǣġe |
| 3rd sing. | hnǣġe |
| 1st plur. | hnǣġen |
| 2nd plur. | hnǣġen |
| 3rd plur. | hnǣġen |
Past
| 1st sing. | hnǣġde |
| 2nd sing. | hnǣġde |
| 3rd sing. | hnǣġde |
| 1st plur. | hnǣġden |
| 2nd plur. | hnǣġden |
| 3rd plur. | hnǣġden |
Imperative
| Singular | hnǣġ |
| Plural | hnǣġaþ |
Verbs conjugated like 'hnægan'
hnægan,
Verbs similar to 'hnægan'
hnigan,
anælan,
fægan,
fnæran,
gnagan,
hælan,
hæman,
hænan,
hætan,
hergan,
Etymology
Inherited from Proto-West Germanic *hnaijan, from Proto-Germanic *hnajjaną (“to neigh”). Cognate with Old Saxon tōhnēgian (“to neigh at”), Old Norse hneggja, gneggja (“to neigh”). See: Proto-Germanic '
*hnajjaną'.
Sample Sentences
-
Þā sē ridda cōm his hors sadolian, þā hnǣġde hit blīðelīċe. (When the rider came to saddle his horse, it neighed happily.)
Cognates
-