forþsprecan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of forþsprecan

Infinitive

forþsprecan
forþsprecenne

Participles

Presentforþsprecende
Pastforþsprecen

Indicative

Present

1st sing.forþsprece
2nd sing.forþspricst
3rd sing.forþspricþ
1st plur.forþsprecaþ
2nd plur.forþsprecaþ
3rd plur.forþsprecaþ

Past

1st sing.forþspræc
2nd sing.forþsprǣce
3rd sing.forþspræc
1st plur.forþsprǣcon
2nd plur.forþsprǣcon
3rd plur.forþsprǣcon

Subjunctive

Present

1st sing.forþsprece
2nd sing.forþsprece
3rd sing.forþsprece
1st plur.forþsprecen
2nd plur.forþsprecen
3rd plur.forþsprecen

Past

1st sing.forþsprǣce
2nd sing.forþsprǣce
3rd sing.forþsprǣce
1st plur.forþsprǣcen
2nd plur.forþsprǣcen
3rd plur.forþsprǣcen

Imperative

Singularforþsprec
Pluralforþsprecaþ

Etymology

From forþ- + sprecan.

Sample Sentences

Cognates

-