anlæcan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of anlæcan

Infinitive

ānlǣċan
ānlǣċenne

Participles

Presentānlǣċende
Pastānlǣht

Indicative

Present

1st sing.ānlǣċe
2nd sing.ānlǣċest; ānlǣcst
3rd sing.ānlǣċeþ; ānlǣcþ
1st plur.ānlǣċaþ
2nd plur.ānlǣċaþ
3rd plur.ānlǣċaþ

Past

1st sing.ānlǣhte
2nd sing.ānlǣhtest
3rd sing.ānlǣhte
1st plur.ānlǣhton
2nd plur.ānlǣhton
3rd plur.ānlǣhton

Subjunctive

Present

1st sing.ānlǣċe
2nd sing.ānlǣċe
3rd sing.ānlǣċe
1st plur.ānlǣċen
2nd plur.ānlǣċen
3rd plur.ānlǣċen

Past

1st sing.ānlǣhte
2nd sing.ānlǣhte
3rd sing.ānlǣhte
1st plur.ānlǣhten
2nd plur.ānlǣhten
3rd plur.ānlǣhten

Imperative

Singularānlǣċ
Pluralānlǣċaþ

Verbs conjugated like 'anlæcan'

anlæcan,

Etymology

From ān + -lǣċan.

Sample Sentences

Cognates

-