plēō – Proto-Italic verb conjugation

Proto-Italic verb forms of plēō

Participles

Presentplēnts
Pastplētos

Verbal nouns

tu-derivativeplētum
s-derivativeplēzi

Active

Indicative Present

1st sing.plēō
2nd sing.plēs
3rd sing.plēt
1st plur.plēmos
2nd plur.plētes
3rd plur.plēnt

Subjunctive Present

1st sing.plēām
2nd sing.plēās
3rd sing.plēād
1st plur.plēāmos
2nd plur.plēātes
3rd plur.plēānd

Indicative Perfect

Imperative Present

Imperative Future

2nd + 3rd sing.plētōd

Passive

Indicative Present

1st sing.plēōr
2nd sing.plēzo
3rd sing.plētor
1st plur.plēmor
2nd plur.plēm(e?)n(ai?)
3rd plur.plēntor

Subjunctive Present

1st sing.plēār
2nd sing.plēāzo
3rd sing.plēātor
1st plur.plēāmor
2nd plur.plēām(e?)n(ai?)
3rd plur.plēāntor

Imperative Present

Etymology

From Proto-Indo-European *pleh₁-.

Verbs referencing "plēō"

Latin pleo.

Cognates

-