kaidō – Proto-Italic verb conjugation

Proto-Italic verb forms of kaidō

Participles

Presentkaidents
Pastkaissos

Verbal nouns

tu-derivativekaissum
s-derivativekaidezi

Active

Indicative Present

1st sing.kaidō
2nd sing.kaides
3rd sing.kaidet
1st plur.kaidomos
2nd plur.kaidetes
3rd plur.kaidont

Subjunctive Present

1st sing.kaidām
2nd sing.kaidās
3rd sing.kaidād
1st plur.kaidāmos
2nd plur.kaidātes
3rd plur.kaidānd

Indicative Perfect

1st sing.kekaidai
2nd sing.kekaidistai?
3rd sing.kekaidei
1st plur.kekaidme?
2nd plur.kekaide
3rd plur.kekaidēri

Imperative Present

Imperative Future

2nd + 3rd sing.kaidetōd

Passive

Indicative Present

1st sing.kaidōr
2nd sing.kaidezo
3rd sing.kaidetor
1st plur.kaidomor
2nd plur.kaidem(e?)n(ai?)
3rd plur.kaidontor

Subjunctive Present

1st sing.kaidār
2nd sing.kaidāzo
3rd sing.kaidātor
1st plur.kaidāmor
2nd plur.kaidām(e?)n(ai?)
3rd plur.kaidāntor

Imperative Present

Etymology

From Proto-Indo-European *kh₂eyd- (“to cut, hew”).

Verbs referencing "kaidō"

Latin caedo.

Cognates

-