Formes no personals
Infinitiu:
discernir
Gerundi:
discernint
Participi
| Sg.m | discernit |
| Sg.f | discernida |
| Pl.m | discernits |
| Pl.f | discernides |
Indicatiu
Present
| Sg.1 | discernisc |
| Sg.2 | discernixes; discerneixes |
| Sg.3 | discernix; discerneix |
| Pl.1 | discernim |
| Pl.2 | discerniu |
| Pl.3 | discernixen; discerneixen |
Perfet
| Sg.1 | he discernit |
| Sg.2 | has discernit |
| Sg.3 | ha discernit |
| Pl.1 | hem discernit |
| Pl.2 | heu discernit |
| Pl.3 | han discernit |
Imperfet
| Sg.1 | discernia |
| Sg.2 | discernies |
| Sg.3 | discernia |
| Pl.1 | discerníem |
| Pl.2 | discerníeu |
| Pl.3 | discernien |
Plusquamperfet
| Sg.1 | havia discernit |
| Sg.2 | havies discernit |
| Sg.3 | havia discernit |
| Pl.1 | havíem discernit |
| Pl.2 | havíeu discernit |
| Pl.3 | havien discernit |
Futur
| Sg.1 | discerniré |
| Sg.2 | discerniràs |
| Sg.3 | discernirà |
| Pl.1 | discernirem |
| Pl.2 | discernireu |
| Pl.3 | discerniran |
Futur perfet
| Sg.1 | hauré discernit |
| Sg.2 | hauràs discernit |
| Sg.3 | haurà discernit |
| Pl.1 | haurem discernit |
| Pl.2 | haureu discernit |
| Pl.3 | hauran discernit |
Passat simple
| Sg.1 | discerní |
| Sg.2 | discernires |
| Sg.3 | discerní |
| Pl.1 | discernírem |
| Pl.2 | discerníreu |
| Pl.3 | discerniren |
Passat anterior
| Sg.1 | haguí discernit |
| Sg.2 | hagueres discernit |
| Sg.3 | hagué discernit |
| Pl.1 | haguérem discernit |
| Pl.2 | haguéreu discernit |
| Pl.3 | hagueren discernit |
Passat perifràstic
| Sg.1 | vaig discernir |
| Sg.2 | vas discernir |
| Sg.3 | va discernir |
| Pl.1 | vam discernir |
| Pl.2 | vau discernir |
| Pl.3 | van discernir |
Passat anterior perifràsticr
| Sg.1 | vaig haver discernit |
| Sg.2 | vas haver discernit |
| Sg.3 | va haver discernit |
| Pl.1 | vam haver discernit |
| Pl.2 | vau haver discernit |
| Pl.3 | van haver discernit |
Condicional
| Sg.1 | discerniria |
| Sg.2 | discerniries |
| Sg.3 | discerniria |
| Pl.1 | discerniríem |
| Pl.2 | discerniríeu |
| Pl.3 | discernirien |
Condicional perfet
| Sg.1 | hauria discernit |
| Sg.2 | hauries discernit |
| Sg.3 | hauria discernit |
| Pl.1 | hauríem discernit |
| Pl.2 | hauríeu discernit |
| Pl.3 | haurien discernit |
Subjuntiu
Present
| Sg.1 | discernisca |
| Sg.2 | discernisques |
| Sg.3 | discernisca |
| Pl.1 | discernim |
| Pl.2 | discerniu |
| Pl.3 | discernisquen |
Perfet
| Sg.1 | haja discernit |
| Sg.2 | hages discernit |
| Sg.3 | haja discernit |
| Pl.1 | hàgem discernit |
| Pl.2 | hàgeu discernit |
| Pl.3 | hagen discernit |
Imperfet
| Sg.1 | discernira; discernís |
| Sg.2 | discernires; discernisses |
| Sg.3 | discernira; discernís |
| Pl.1 | discernírem; discerníssem |
| Pl.2 | discerníreu; discernísseu |
| Pl.3 | discerniren; discernissen |
Plusquamperfet
| Sg.1 | haguera discernit; hagués discernit |
| Sg.2 | hagueres discernit; haguesses discernit |
| Sg.3 | haguera discernit; hagués discernit |
| Pl.1 | haguérem discernit; haguéssem discernit |
| Pl.2 | haguéreu discernit; haguésseu discernit |
| Pl.3 | hagueren discernit; haguessen discernit |
Imperatiu
| Sg.2 | discernix; discerneix |
| Sg.3 | discernisca |
| Pl.1 | discernim |
| Pl.2 | discerniu |
| Pl.3 | discernisquen |
Verbs conjugated like discernir
abaltir,
abaratir,
abastir,
abellir,
abeltir,
ablanir,
abolir,
abonir,
abrasir,
abrusir,
abscindir,
absorbir,
abstergir,
accedir,
aclarir,
acollonir,
acolorir,
acomplir,
aconseguir,
acovardir, etc. (List truncated at 20 verbs)