Formes no personals
Infinitiu:
acunçar
Gerundi:
acunçant
Participi
| Sg.m | acunçat |
| Sg.f | acunçada |
| Pl.m | acunçats |
| Pl.f | acunçades |
Indicatiu
Present
| Sg.1 | acunce |
| Sg.2 | acunces |
| Sg.3 | acunça |
| Pl.1 | acuncem |
| Pl.2 | acunceu |
| Pl.3 | acuncen |
Perfet
| Sg.1 | he acunçat |
| Sg.2 | has acunçat |
| Sg.3 | ha acunçat |
| Pl.1 | hem acunçat |
| Pl.2 | heu acunçat |
| Pl.3 | han acunçat |
Imperfet
| Sg.1 | acunçava |
| Sg.2 | acunçaves |
| Sg.3 | acunçava |
| Pl.1 | acunçàvem |
| Pl.2 | acunçàveu |
| Pl.3 | acunçaven |
Plusquamperfet
| Sg.1 | havia acunçat |
| Sg.2 | havies acunçat |
| Sg.3 | havia acunçat |
| Pl.1 | havíem acunçat |
| Pl.2 | havíeu acunçat |
| Pl.3 | havien acunçat |
Futur
| Sg.1 | acunçaré |
| Sg.2 | acunçaràs |
| Sg.3 | acunçarà |
| Pl.1 | acunçarem |
| Pl.2 | acunçareu |
| Pl.3 | acunçaran |
Futur perfet
| Sg.1 | hauré acunçat |
| Sg.2 | hauràs acunçat |
| Sg.3 | haurà acunçat |
| Pl.1 | haurem acunçat |
| Pl.2 | haureu acunçat |
| Pl.3 | hauran acunçat |
Passat simple
| Sg.1 | acuncí |
| Sg.2 | acunçares |
| Sg.3 | acunçà |
| Pl.1 | acunçàrem |
| Pl.2 | acunçàreu |
| Pl.3 | acunçaren |
Passat anterior
| Sg.1 | haguí acunçat |
| Sg.2 | hagueres acunçat |
| Sg.3 | hagué acunçat |
| Pl.1 | haguérem acunçat |
| Pl.2 | haguéreu acunçat |
| Pl.3 | hagueren acunçat |
Passat perifràstic
| Sg.1 | vaig acunçar |
| Sg.2 | vas acunçar |
| Sg.3 | va acunçar |
| Pl.1 | vam acunçar |
| Pl.2 | vau acunçar |
| Pl.3 | van acunçar |
Passat anterior perifràsticr
| Sg.1 | vaig haver acunçat |
| Sg.2 | vas haver acunçat |
| Sg.3 | va haver acunçat |
| Pl.1 | vam haver acunçat |
| Pl.2 | vau haver acunçat |
| Pl.3 | van haver acunçat |
Condicional
| Sg.1 | acunçaria |
| Sg.2 | acunçaries |
| Sg.3 | acunçaria |
| Pl.1 | acunçaríem |
| Pl.2 | acunçaríeu |
| Pl.3 | acunçarien |
Condicional perfet
| Sg.1 | hauria acunçat |
| Sg.2 | hauries acunçat |
| Sg.3 | hauria acunçat |
| Pl.1 | hauríem acunçat |
| Pl.2 | hauríeu acunçat |
| Pl.3 | haurien acunçat |
Subjuntiu
Present
| Sg.1 | acunce |
| Sg.2 | acunces |
| Sg.3 | acunce |
| Pl.1 | acuncem |
| Pl.2 | acunceu |
| Pl.3 | acuncen |
Perfet
| Sg.1 | haja acunçat |
| Sg.2 | hages acunçat |
| Sg.3 | haja acunçat |
| Pl.1 | hàgem acunçat |
| Pl.2 | hàgeu acunçat |
| Pl.3 | hagen acunçat |
Imperfet
| Sg.1 | acunçara; acuncés |
| Sg.2 | acunçares; acuncesses |
| Sg.3 | acunçara; acuncés |
| Pl.1 | acunçàrem; acuncéssem |
| Pl.2 | acunçàreu; acuncésseu |
| Pl.3 | acunçaren; acuncessen |
Plusquamperfet
| Sg.1 | haguera acunçat; hagués acunçat |
| Sg.2 | hagueres acunçat; haguesses acunçat |
| Sg.3 | haguera acunçat; hagués acunçat |
| Pl.1 | haguérem acunçat; haguéssem acunçat |
| Pl.2 | haguéreu acunçat; haguésseu acunçat |
| Pl.3 | hagueren acunçat; haguessen acunçat |
Imperatiu
| Sg.2 | acunça |
| Sg.3 | acunce |
| Pl.1 | acuncem |
| Pl.2 | acunceu |
| Pl.3 | acuncen |
Verbs conjugated like acunçar
abalançar-se,
abonançar,
abraçar,
acaçar,
aciençar,
acunçar,
acurçar,
adreçar,
afermançar,
afiançar,
agençar,
ajaçar,
alcançar,
alçar,
amenaçar,
amigrançar,
amistançar-se,
aparençar,
apedaçar,
aplaçar, etc. (List truncated at 20 verbs)