Etymology
1. fsv. gröpa, motsv. ä. d. grøbe, nor. dial. grøypa, äv.: falsa, isl. greypa, infälla, mnt. gropen, urholka; av en stam graṷp-, som äv. föreligger i bl. a. sv. dial. (Finl.) gröypo(gär), full med små gropar, nor. dial. graup, f., skåra, (bäck)fåra, o. sannol. i fsv. gröp, f. (l. m.?), grop; graṷp- står i avljudsförh. till stammen grŭp- i nor. dial. grŏpa, urholka (jfr GRÖPPA), o. utgör en sidoform till stammen i GROP
2. gröpa motsv. d. dial. grøve, nor. dial. grøypa (av germ. graṷpi̯an); sannol. i avljudsförh. till
gröpja, motsv. sv. dial. gryppja, gripja, nor. dial. grypja (av germ. grŭpi̯an); jfr med ytterligare annat avljud sv. dial. grjopa, grype m. fl. former, nor. dial. grjupe (germ. greṷpan); till roten gru-, greṷ-, mala grovt, krossa o. d., som äv. ingår i GRYN, GRYT o. GRÖT. Jfr GRÖPE References:
1 2
3. See the etymology of the corresponding lemma form.