karać – Polish verb conjugation

Polish verb forms of karać

Aspect

Imperfective

Imperfective

Present

jakarzę
tykarzesz
on;ona;onokarze
mykarzemy
wykarzecie
onikarzą

Future

jabędę karać
tybędziesz karać
on;ona;onobędzie karać
mybędziemy karać
wybędziecie karać
onibędą karać

Perfective

Future

Masculine Forms

Past

jakarałem
tykarałeś
onkarał
mykaraliśmy
wykaraliście
onikarali

Future

jabędę karał
tybędziesz karał
onbędzie karał
mybędziemy karali
wybędziecie karali
onibędą karali

Conditional

jakarałbym
tykarałbyś
onkarałby
mykaralibyśmy
wykaralibyście
onikaraliby

Conditional Perfective

jakarałbym był
tykarałbyś był
onkarałby był
mykaralibyśmy byli
wykaralibyście byli
onikaraliby byli

Feminine Forms

Past

jakarałam
tykarałaś
onakarała
mykarałyśmy
wykarałyście
onikarały

Future

jabędę karała
tybędziesz karała
onabędzie karała
mybędziemy karały
wybędziecie karały
onibędą karały

Conditional

jakarałabym
tykarałabyś
onakarałaby
mykarałybyśmy
wykarałybyście
onikarałyby

Conditional Perfective

jakarałabym była
tykarałabyś była
onakarałaby była
mykarałybyśmy były
wykarałybyście były
onikarałyby były

Other

Imperative

karz
niech karze
karzmy
karzcie
niech karzą

Impersonal

karano by
karano by

Translations

  • punish, to cause to suffer for crime or misconduct
  • Etymology

    1. Etymology tree
    2. Proto-Slavic *karati
    3. Old Polish karać
    4. Polish karać
    5. Inherited from Old Polish karać.

    Sample Sentences