vetus – Latin adjective declension

Latin adjective forms of vetus

Adjective: vetus
Hyphenation:
Declension: Third

Nominative

Singular masc.vetus
Singular fem.vetus
Singular neut.vetus
Plural masc.veterēs
Plural fem.veterēs
Plural neut.vetera

Genitive

Singular masc.veteris
Singular fem.veteris
Singular neut.veteris
Plural masc.veterum
Plural fem.veterum
Plural neut.veterum

Dative

Singular masc.veterī
Singular fem.veterī
Singular neut.veterī
Plural masc.veteribus
Plural fem.veteribus
Plural neut.veteribus

Accusative

Singular masc.veterem
Singular fem.veterem
Singular neut.vetus
Plural masc.veterīs; veterēs
Plural fem.veterīs; veterēs
Plural neut.vetera

Ablative

Singular masc.vetere
Singular fem.vetere
Singular neut.vetere
Plural masc.veteribus
Plural fem.veteribus
Plural neut.veteribus

Vocative

Singular masc.vetus
Singular fem.vetus
Singular neut.vetus
Plural masc.veterēs
Plural fem.veterēs
Plural neut.vetera

Comparison

Comparativevetustior; veterior
Superlativevetustissimus; veterrimus

Sample Sentences

  • Ea tum cura maxime intentos habebat Romanos, non ab ira tantum, quae in nullam unquam civitatem iustior fuit, quam quod urbs tam nobilis ac potens, sicut defectione sua traxerat aliquot populos, ita recepta inclinatura rursus animos videbatur ad veteris imperii respectum. (This concern in particular troubled the mindful Romans at the time, not so much because of anger, which has never been more justified against any other city, rather because a city so noble and powerful, in the same way that it had attracted the support of a number of communities by its revolt, was thought would again turn attention back towards respect for the previous government once recaptured.) [27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 26.1]

Adjectives inflected like vetus

vetus,

Etymology

1. From Proto-Italic *wetos (“year”), from Proto-Indo-European *wétos (“year”) with a semantic shift of year > having accumulated (many) years > aged, old, with the Latin term for year being annus, from a different root.
2. Cognates include Sanskrit वत्स (vatsá, “year; calf”), Ancient Greek ἔτος (étos), Albanian vjet, Gothic 𐍅𐌹𐌸𐍂𐌿𐍃 (wiþrus, “one-year-old lamb”), Old Church Slavonic ветъхъ (vetŭxŭ, “old, aged, ancient”), Russian ве́тхий (vétxij, “old, aged”), Lithuanian vẽtušas and Proto-Celtic *wetsis (Middle Irish feis, Cornish gwis, both “sow that has already given birth” < “from last year”), Etruscan 𐌅𐌄𐌕𐌖𐌔 (vetus).

Verbs referencing "vetus"

Romanian Adjectives biet, Galician Adjectives vedro, Italian Adjectives vieto, French Adjectives vétérotestamentaire.

Translations