disiūnctīvus – Latin adjective declension

Latin adjective forms of disiūnctīvus

Adjective: disiūnctīvus
Hyphenation:
Declension: First, Second

Nominative

Singular masc.disiūnctīvus
Singular fem.disiūnctīva
Singular neut.disiūnctīvum
Plural masc.disiūnctīvī
Plural fem.disiūnctīvae
Plural neut.disiūnctīva

Genitive

Singular masc.disiūnctīvī
Singular fem.disiūnctīvae
Singular neut.disiūnctīvī
Plural masc.disiūnctīvōrum
Plural fem.disiūnctīvārum
Plural neut.disiūnctīvōrum

Dative

Singular masc.disiūnctīvō
Singular fem.disiūnctīvae
Singular neut.disiūnctīvō
Plural masc.disiūnctīvīs
Plural fem.disiūnctīvīs
Plural neut.disiūnctīvīs

Accusative

Singular masc.disiūnctīvum
Singular fem.disiūnctīvam
Singular neut.disiūnctīvum
Plural masc.disiūnctīvōs
Plural fem.disiūnctīvās
Plural neut.disiūnctīva

Ablative

Singular masc.disiūnctīvō
Singular fem.disiūnctīvā
Singular neut.disiūnctīvō
Plural masc.disiūnctīvīs
Plural fem.disiūnctīvīs
Plural neut.disiūnctīvīs

Vocative

Singular masc.disiūnctīve
Singular fem.disiūnctīva
Singular neut.disiūnctīvum
Plural masc.disiūnctīvī
Plural fem.disiūnctīvae
Plural neut.disiūnctīva

Comparison

Sample Sentences

Etymology

Translations