Nominal Forms
Infinitive: to veer
Participle: veered
Gerund: veering
Cognates
-
Indicative
Present
| I | veer |
| you | veer |
| he;she;it | veers |
| we | veer |
| you | veer |
| they | veer |
Perfect
| I | have veered |
| you | have veered |
| he;she;it | has veered |
| we | have veered |
| you | have veered |
| they | have veered |
Past
| I | veered |
| you | veered |
| he;she;it | veered |
| we | veered |
| you | veered |
| they | veered |
Pluperfect
| I | had veered |
| you | had veered |
| he;she;it | had veered |
| we | had veered |
| you | had veered |
| they | had veered |
Future
| I | will veer |
| you | will veer |
| he;she;it | will veer |
| we | will veer |
| you | will veer |
| they | will veer |
Future Perfect
| I | will have veered |
| you | will have veered |
| he;she;it | will have veered |
| we | will have veered |
| you | will have veered |
| they | will have veered |
Subjunctive
Present
| I | veer |
| you | veer |
| he;she;it | veer |
| we | veer |
| you | veer |
| they | veer |
Perfect
| I | have veered |
| you | have veered |
| he;she;it | have veered |
| we | have veered |
| you | have veered |
| they | have veered |
Imperfect
| I | veered |
| you | veered |
| he;she;it | veered |
| we | veered |
| you | veered |
| they | veered |
Pluperfect
| I | had veered |
| you | had veered |
| he;she;it | had veered |
| we | had veered |
| you | had veered |
| they | had veered |
Conditional
Present
| I | would veer |
| you | would veer |
| he;she;it | would veer |
| we | would veer |
| you | would veer |
| they | would veer |
Perfect
| I | would have veered |
| you | would have veered |
| he;she;it | would have veered |
| we | would have veered |
| you | would have veered |
| they | would have veered |
Imperative
| you | veer |
| we | Let's veer |
| you | veer |
Verbs conjugated like 'veer'
abandon,
abduct,
abear,
aberr,
abject,
abord,
abort,
abound,
abraid,
abray,
abrook,
abscind,
abscond,
absist,
absorb,
abstain,
abstract,
accend,
accent,
accept, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'veer'
beer,
jeer,
leer,
peer,
teer,
veel,
aver,
bear,
beef,
beep,
Additional Information
Phrasal Verbs
Etymology
1. 1582, "to change direction" (originally with ref. to the wind), from M.Fr. virer "to turn," of uncertain origin, perhaps from the L. stem vir- in viriæ (pl.) "bracelets;" or perhaps from a V.L. contraction of L. vibrare "to shake."
2. Borrowed from Middle Dutch vieren (“to slacken”).
Sample Sentences
-
As when a skilfull Marriner doth reed / A storme approching, that doth perill threat, / He will not bide the daunger of such dread, / But strikes his sayles, and vereth his mainsheat, / And lends vnto it leaue the emptie ayre to beat. [1596, Edmund Spenser, “Book V, Canto XII”, in The Faerie Queene. […], London: […] [John Wolfe] for William Ponsonbie, →OCLC:]