Nominal Forms
Infinitive: to mirken
Participle: mirkened
Gerund: mirkening
Indicative
Present
| I | mirken |
| you | mirken |
| he;she;it | mirkens |
| we | mirken |
| you | mirken |
| they | mirken |
Perfect
| I | have mirkened |
| you | have mirkened |
| he;she;it | has mirkened |
| we | have mirkened |
| you | have mirkened |
| they | have mirkened |
Past
| I | mirkened |
| you | mirkened |
| he;she;it | mirkened |
| we | mirkened |
| you | mirkened |
| they | mirkened |
Pluperfect
| I | had mirkened |
| you | had mirkened |
| he;she;it | had mirkened |
| we | had mirkened |
| you | had mirkened |
| they | had mirkened |
Future
| I | will mirken |
| you | will mirken |
| he;she;it | will mirken |
| we | will mirken |
| you | will mirken |
| they | will mirken |
Future Perfect
| I | will have mirkened |
| you | will have mirkened |
| he;she;it | will have mirkened |
| we | will have mirkened |
| you | will have mirkened |
| they | will have mirkened |
Subjunctive
Present
| I | mirken |
| you | mirken |
| he;she;it | mirken |
| we | mirken |
| you | mirken |
| they | mirken |
Perfect
| I | have mirkened |
| you | have mirkened |
| he;she;it | have mirkened |
| we | have mirkened |
| you | have mirkened |
| they | have mirkened |
Imperfect
| I | mirkened |
| you | mirkened |
| he;she;it | mirkened |
| we | mirkened |
| you | mirkened |
| they | mirkened |
Pluperfect
| I | had mirkened |
| you | had mirkened |
| he;she;it | had mirkened |
| we | had mirkened |
| you | had mirkened |
| they | had mirkened |
Conditional
Present
| I | would mirken |
| you | would mirken |
| he;she;it | would mirken |
| we | would mirken |
| you | would mirken |
| they | would mirken |
Perfect
| I | would have mirkened |
| you | would have mirkened |
| he;she;it | would have mirkened |
| we | would have mirkened |
| you | would have mirkened |
| they | would have mirkened |
Imperative
| you | mirken |
| we | Let's mirken |
| you | mirken |
Verbs conjugated like 'mirken'
abandon,
abduct,
abear,
aberr,
abject,
abord,
abort,
abound,
abraid,
abray,
abrook,
abscind,
abscond,
absist,
absorb,
abstain,
abstract,
accend,
accent,
accept, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'mirken'
birken,
misken,
murken,
barken,
darken,
dirten,
harken,
liken,
marke,
marker,
Synonyms & Antonyms
Additional Information
Phrasal Verbs
Etymology
From Middle English mirkenen, merknen, from Old Norse myrkna (“to darken”). Cognate with Icelandic myrkna (“to darken”), Swedish mörkna (“to get dark, darken”), Danish mørkne (“to darken”), equivalent to mirk + -en. More at murk. See: Icelandic '
myrkna', Swedish '
mörkna', Danish '
mørkne'.
Sample Sentences
-
For quotations using this term, see Citations:mirken.