Nominal Forms
Infinitive: to dit
Participle: ditted
Gerund: ditting
Indicative
Present
| I | dit |
| you | dit |
| he;she;it | dits |
| we | dit |
| you | dit |
| they | dit |
Perfect
| I | have ditted |
| you | have ditted |
| he;she;it | has ditted |
| we | have ditted |
| you | have ditted |
| they | have ditted |
Past
| I | ditted |
| you | ditted |
| he;she;it | ditted |
| we | ditted |
| you | ditted |
| they | ditted |
Pluperfect
| I | had ditted |
| you | had ditted |
| he;she;it | had ditted |
| we | had ditted |
| you | had ditted |
| they | had ditted |
Future
| I | will dit |
| you | will dit |
| he;she;it | will dit |
| we | will dit |
| you | will dit |
| they | will dit |
Future Perfect
| I | will have ditted |
| you | will have ditted |
| he;she;it | will have ditted |
| we | will have ditted |
| you | will have ditted |
| they | will have ditted |
Subjunctive
Present
| I | dit |
| you | dit |
| he;she;it | dit |
| we | dit |
| you | dit |
| they | dit |
Perfect
| I | have ditted |
| you | have ditted |
| he;she;it | have ditted |
| we | have ditted |
| you | have ditted |
| they | have ditted |
Imperfect
| I | ditted |
| you | ditted |
| he;she;it | ditted |
| we | ditted |
| you | ditted |
| they | ditted |
Pluperfect
| I | had ditted |
| you | had ditted |
| he;she;it | had ditted |
| we | had ditted |
| you | had ditted |
| they | had ditted |
Conditional
Present
| I | would dit |
| you | would dit |
| he;she;it | would dit |
| we | would dit |
| you | would dit |
| they | would dit |
Perfect
| I | would have ditted |
| you | would have ditted |
| he;she;it | would have ditted |
| we | would have ditted |
| you | would have ditted |
| they | would have ditted |
Imperative
| you | dit |
| we | Let's dit |
| you | dit |
Verbs conjugated like 'dit'
abet,
abhor,
abut,
acquit,
admit,
affrap,
allot,
alum,
amel,
amit,
anagram,
anvil,
apparel,
aret,
arret,
assot,
astun,
attrap,
augur,
avel, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'dit'
bit,
dib,
die,
diet,
dig,
dim,
din,
dint,
dip,
dirt,
Synonyms & Antonyms
Additional Information
Phrasal Verbs
Etymology
From Middle English ditten, dütten, from Old English dyttan (“to stop up, close”), from Proto-West Germanic *duttijan, from Proto-Germanic *duttijaną, from *duttaz (“wisp”), akin to Icelandic dytta. Related to Old English dott (“dot, point”). More at dot. See: Old English '
dyttan', Proto-Germanic '
*duttijaną', Icelandic '
dytta'.
Sample Sentences
-
that I would haue thought my sincere plainnesse in that first part vpon that subiect, should haue ditted the mouth of the most enuious Momus [1599, James VI and I, Basilikon Doron:]