Nominal Forms
Infinitivo:
desencarretar
Participio:
desencarretado
Gerundio:
desencarretando
Cognates
-
Indicative
Present
| eu | desencarreto |
| tu | desencarretas |
| ele | desencarreta |
| nós | desencarretamos |
| vós | desencarretais |
| eles | desencarretam |
Perfeito
| eu | tenho desencarretado |
| tu | tens desencarretado |
| ele | tem desencarretado |
| nós | temos desencarretado |
| vós | tendes desencarretado |
| eles | têm desencarretado |
Imperfeito
| eu | desencarretava |
| tu | desencarretavas |
| ele | desencarretava |
| nós | desencarretávamos |
| vós | desencarretáveis |
| eles | desencarretavam |
Mais-que-perfeito
| eu | tinha desencarretado |
| tu | tinhas desencarretado |
| ele | tinha desencarretado |
| nós | tínhamos desencarretado |
| vós | tínheis desencarretado |
| eles | tinham desencarretado |
Futuro
| eu | desencarretarei |
| tu | desencarretarás |
| ele | desencarretará |
| nós | desencarretaremos |
| vós | desencarretareis |
| eles | desencarretarão |
Futuro anterior
| eu | terei desencarretado |
| tu | terás desencarretado |
| ele | terá desencarretado |
| nós | teremos desencarretado |
| vós | tereis desencarretado |
| eles | terão desencarretado |
Pretérito
| eu | desencarretei |
| tu | desencarretaste |
| ele | desencarretou |
| nós | desencarretámos |
| vós | desencarretastes |
| eles | desencarretaram |
Mais-que-perfeito
Subjuntivo
Present
| eu | desencarrete |
| tu | desencarretes |
| ele | desencarrete |
| nós | desencarretemos |
| vós | desencarreteis |
| eles | desencarretem |
Perfeito
| eu | tenha desencarretado |
| tu | tenhas desencarretado |
| ele | tenha desencarretado |
| nós | tenhamos desencarretado |
| vós | tenhais desencarretado |
| eles | tenham desencarretado |
Imperfeito
| eu | desencarretasse |
| tu | desencarretasses |
| ele | desencarretasse |
| nós | desencarretássemos |
| vós | desencarretásseis |
| eles | desencarretassem |
Mais-que-perfeito
| eu | tivesse desencarretado |
| tu | tivesses desencarretado |
| ele | tivesse desencarretado |
| nós | tivéssemos desencarretado |
| vós | tivésseis desencarretado |
| eles | tivessem desencarretado |
Futuro
| eu | desencarretar |
| tu | desencarretares |
| ele | desencarretar |
| nós | desencarretarmos |
| vós | desencarretardes |
| eles | desencarretarem |
Futuro anterior
| eu | tiver desencarretado |
| tu | tiveres desencarretado |
| ele | tiver desencarretado |
| nós | tivermos desencarretado |
| vós | tiverdes desencarretado |
| eles | tiverem desencarretado |
Conditional
Condicional
| eu | desencarretaria |
| tu | desencarretarias |
| ele | desencarretaria |
| nós | desencarretaríamos |
| vós | desencarretaríeis |
| eles | desencarretariam |
Condicional perfeito
| eu | teria desencarretado |
| tu | terias desencarretado |
| ele | teria desencarretado |
| nós | teríamos desencarretado |
| vós | teríeis desencarretado |
| eles | teriam desencarretado |
Imperativo
| tu | desencarreta |
| ele | desencarrete |
| nós | desencarretemos |
| vós | desencarretai |
| eles | desencarretem |
Infinitivo Pessoal
Presente
| desencarretar |
| desencarretares |
| desencarretar |
| desencarretarmos |
| desencarretardes |
| desencarretarem |
Perfeito
| ter desencarretado |
| teres desencarretado |
| ter desencarretado |
| termos desencarretado |
| terdes desencarretado |
| terem desencarretado |
Verbs conjugated like 'desencarretar'
ababadar,
ababalhar,
ababelar,
ababosar,
ababroar,
abacalhoar,
abacelar,
abacharelar,
abacinar,
abadalar,
abadanar,
abadar,
abadernar,
abadessar,
abaetar,
abafar,
abagaceirar,
abaganhar,
abagoar,
abagualar-se, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'desencarretar'
desencarregar,
descarretar,
desencabrestar,
desencabritar,
desencarcerar,
desencarrar,
desencarreirar,
desencarrilar,
desencartar,
desencorrear,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information
v. tr.
tirar da carreta (a peça de artilharia).
← des- + encarretar
Sample Sentences