swælta – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of swælta

Nominal Forms

Infinitive: swælta
Past Participle: swultin
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iækswælter
þūswælter
hanswælter
vī(r)swæltom
ī(r)swæltin
þē(r)swælta

Preterite

iak;iækswalt
þūswaltt
hanswalt
vī(r)swultom
ī(r)swultin
þē(r)swulto

Conjunctive

Present

iak;iækswælte
þūswælte
hanswælte
vī(r)swæltom
ī(r)swæltin
þē(r)swæltin

Preterite

iak;iækswulte
þūswulte
hanswulte
vī(r)swultom
ī(r)swultin
þē(r)swultin

Imperative

þūswælt
vī(r)swæltom
ī(r)swæltin

Etymology