Nominal Forms
Infinitive:
hæfia
Past Participle:
hævin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | hæfer |
| þū | hæfer |
| han | hæfer |
| vī(r) | hæfom |
| ī(r) | hæfin |
| þē(r) | hæfa |
Preterite
| iak;iæk | hōf |
| þū | hōft |
| han | hōf |
| vī(r) | hōvom |
| ī(r) | hōvin |
| þē(r) | hōvo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | hæfe |
| þū | hæfe |
| han | hæfe |
| vī(r) | hæfom |
| ī(r) | hæfin |
| þē(r) | hæfin |
Preterite
| iak;iæk | hōve |
| þū | hōve |
| han | hōve |
| vī(r) | hōvom |
| ī(r) | hōvin |
| þē(r) | hōvin |
Imperative
| þū | hæfe |
| vī(r) | hæfom |
| ī(r) | hæfin |
Verbs conjugated like 'hæfia'
hæfia,
Verbs similar to 'hæfia'
hæria,
væfia,
æfla,
æria,
bælia,
bæria,
hædha,
hælla,
hæmna,
hænda,
Etymology
From Old Norse hefja, from Proto-Germanic *habjaną. See: Proto-Germanic '
*habjaną'.
Verbs referencing "hæfia"
Swedish
häva.