þiuta – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of þiuta

Nominal Forms

Infinitive: þiūta
Past Participle: þutin
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iækþiūter
þūþiūter
hanþiūter
vī(r)þiūtom
ī(r)þiūtin
þē(r)þiūta

Preterite

iak;iækþøt
þūþøtt
hanþøt
vī(r)þutum
ī(r)þutin
þē(r)þutu

Conjunctive

Present

iak;iækþiūte
þūþiūte
hanþiūte
vī(r)þiūtom
ī(r)þiūtin
þē(r)þiūtin

Preterite

iak;iækþuti
þūþuti
hanþuti
vī(r)þutum
ī(r)þutin
þē(r)þuti; þutin

Imperative

þūþiūte
vī(r)þiūtom
ī(r)þiūtin

Verbs similar to 'þiuta'

giuta, liuta, niuta, riuta, bita, biuþa, bruta, fiuka, fliuta, giæta,

Etymology

From Old Norse þjóta, from Proto-Germanic *þeutaną. See: Proto-Germanic '*þeutaną'.

Verbs referencing "þiuta"

Swedish tjuta.