Infinitive
wrītan
Participles
| Present | wrītandi |
| Past | giwritan; writan |
Indicative
Present
| 1st sing. | wrītu |
| 2nd sing. | wrītis |
| 3rd sing. | wrītid |
| 1st plur. | wrītad |
| 2nd plur. | wrītad |
| 3rd plur. | wrītad |
Past
| 1st sing. | wrēt |
| 2nd sing. | writi |
| 3rd sing. | wrēt |
| 1st plur. | writun |
| 2nd plur. | writun |
| 3rd plur. | writun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | wrīte |
| 2nd sing. | wrītes |
| 3rd sing. | wrīte |
| 1st plur. | wrīten |
| 2nd plur. | wrīten |
| 3rd plur. | wrīten |
Past
| 1st sing. | writi |
| 2nd sing. | writis |
| 3rd sing. | writi |
| 1st plur. | writin |
| 2nd plur. | writin |
| 3rd plur. | writin |
Imperative
| Singular | wrīt |
| Plural | wrītad |
Verbs conjugated like writan
writan,
Etymology
From Proto-West Germanic *wrītan, from Proto-Germanic *wrītaną. See: Proto-Germanic '
*wrītaną'.
Sample Sentences
Cognates
-