stan – Old Saxon verb conjugation

Old Saxon verb forms of stan

Infinitive

stān

Participles

Presentstāndi
Pastgistandan; standan

Indicative

Present

1st sing.∗stā
2nd sing.stēs
3rd sing.stēd
1st plur.stād
2nd plur.stād
3rd plur.stād

Past

1st sing.stōd
2nd sing.stōdi
3rd sing.stōd
1st plur.stōdun
2nd plur.stōdun
3rd plur.stōdun

Subjunctive

Present

1st sing.∗stāe
2nd sing.∗stāes
3rd sing.∗stāe
1st plur.∗stāen
2nd plur.∗stāen
3rd plur.∗stāen

Past

1st sing.stōdi
2nd sing.stōdis
3rd sing.stōdi
1st plur.stōdin
2nd plur.stōdin
3rd plur.stōdin

Imperative

Singularstā
Pluralstād

Verbs conjugated like stan

stan,

Etymology

From Proto-West Germanic *stān, from Proto-Germanic *stāną. See: Proto-Germanic '*stāną'.

Sample Sentences

Cognates

-