seggian – Old Saxon verb conjugation

Old Saxon verb forms of seggian

Infinitive

seggian

Participles

Presentseggiandi
Pastgisagd; sagd

Indicative

Present

1st sing.seggiu
2nd sing.segges
3rd sing.segged
1st plur.seggiad
2nd plur.seggiad
3rd plur.seggiad

Past

1st sing.sagda
2nd sing.sagdes
3rd sing.sagda
1st plur.sagdun
2nd plur.sagdun
3rd plur.sagdun

Subjunctive

Present

1st sing.seggie
2nd sing.seggies
3rd sing.seggie
1st plur.seggien
2nd plur.seggien
3rd plur.seggien

Past

1st sing.sagdi
2nd sing.sagdis
3rd sing.sagdi
1st plur.sagdin
2nd plur.sagdin
3rd plur.sagdin

Imperative

Singularsage
Pluralseggiad

Verbs conjugated like seggian

seggian,

Etymology

From Proto-West Germanic *saggjan, from Proto-Germanic *sagjaną. See: Proto-Germanic '*sagjaną'.

Verbs referencing "seggian"

Old Norse segja, Old English secgan, Plautdietsch sajen, Low Saxon seggen.

Sample Sentences

Cognates

-