Infinitive
bilīvan
Participles
| Present | bilīvandi |
| Past | bilivan |
Indicative
Present
| 1st sing. | bilīvu |
| 2nd sing. | bilīvis |
| 3rd sing. | bilīvid |
| 1st plur. | bilīvad |
| 2nd plur. | bilīvad |
| 3rd plur. | bilīvad |
Past
| 1st sing. | bilēf |
| 2nd sing. | bilivi |
| 3rd sing. | bilēf |
| 1st plur. | bilivun |
| 2nd plur. | bilivun |
| 3rd plur. | bilivun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | bilīve |
| 2nd sing. | bilīves |
| 3rd sing. | bilīve |
| 1st plur. | bilīven |
| 2nd plur. | bilīven |
| 3rd plur. | bilīven |
Past
| 1st sing. | bilivi |
| 2nd sing. | bilivis |
| 3rd sing. | bilivi |
| 1st plur. | bilivin |
| 2nd plur. | bilivin |
| 3rd plur. | bilivin |
Imperative
| Singular | bilīf |
| Plural | bilīvad |
Etymology
From Proto-Germanic *bilībaną. See: Proto-Germanic '
*bilībaną'.
Verbs referencing "bilivan"
Low Saxon blieven.
Sample Sentences
Cognates
-