Infinitive
bikuman
Participles
| Present | bikumandi |
| Past | bikuman |
Indicative
Present
| 1st sing. | bikumu |
| 2nd sing. | bikumis |
| 3rd sing. | bikumid |
| 1st plur. | bikumad |
| 2nd plur. | bikumad |
| 3rd plur. | bikumad |
Past
| 1st sing. | biquam |
| 2nd sing. | biquāmi |
| 3rd sing. | biquam |
| 1st plur. | biquāmun |
| 2nd plur. | biquāmun |
| 3rd plur. | biquāmun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | bikume |
| 2nd sing. | bikumes |
| 3rd sing. | bikume |
| 1st plur. | bikumen |
| 2nd plur. | bikumen |
| 3rd plur. | bikumen |
Past
| 1st sing. | biquāmi |
| 2nd sing. | biquāmis |
| 3rd sing. | biquāmi |
| 1st plur. | biquāmin |
| 2nd plur. | biquāmin |
| 3rd plur. | biquāmin |
Imperative
| Singular | bikum |
| Plural | bikumad |
Etymology
From Proto-Germanic *bikwemaną, equivalent to bi- + kuman. See: Proto-Germanic '
*bikwemaną'.
Verbs referencing "bikuman"
Danish
bekomme, Norwegian
bekomme.
Sample Sentences
Cognates
-