douter – Old French verb conjugation

Old French verb forms of douter

Infinitive

douter
avoir douté

Gerund

en doutant

Participles

Presentdoutant
Pastdouté

Indicative

Present

1st sing.dout
2nd sing.doutes
3rd sing.doute
1st plur.doutons
2nd plur.doutez
3rd plur.doutent

Imperfect

1st sing.doutoie; douteie; doutoe; douteve
2nd sing.doutoies; douteies; doutoes; douteves
3rd sing.doutoit; douteit; doutot; douteve
1st plur.doutiiens; doutiens
2nd plur.doutiiez; doutiez
3rd plur.doutoient; douteient; doutoent; doutevent

Preterite

1st sing.doutai
2nd sing.doutas
3rd sing.douta
1st plur.doutames
2nd plur.doutastes
3rd plur.douterent

Future

1st sing.douterai
2nd sing.douteras
3rd sing.doutera
1st plur.douterons
2nd plur.douteroiz; doutereiz; douterez
3rd plur.douteront

Conditional

1st sing.douteroie; doutereie
2nd sing.douteroies; doutereies
3rd sing.douteroit; doutereit
1st plur.douteriiens; douteriens
2nd plur.douteriiez; douteriez
3rd plur.douteroient; doutereient

Subjunctive

Present

1st sing.dout
2nd sing.douz
3rd sing.dout
1st plur.doutons
2nd plur.doutez
3rd plur.doutent

Imperfect

1st sing.doutasse
2nd sing.doutasses
3rd sing.doutast
1st plur.doutissons; doutissiens
2nd plur.doutissoiz; doutissez; doutissiez
3rd plur.doutassent

Imperative

2nd sing.doute
1st plur.doutons
2nd plur.doutez

Etymology

Verbs referencing "douter"

English doubt, Middle French doubter.

Sample Sentences

Cognates

-