Infinitive
swepen; to swepen; swepe
Participles
| Present | swepynge; swepende |
| Past | swept; sweped; yswept; ysweped |
Indicative
Present
| 1st sing. | swepe |
| 2nd sing. | swepest |
| 3rd sing. | swepeth |
| 1st plur. | swepen; swepe; swepeth |
| 2nd plur. | swepen; swepe; swepeth |
| 3rd plur. | swepen; swepe; swepeth |
Past
| 1st sing. | swepte; sweped; swepede |
| 2nd sing. | sweptest; swepedest |
| 3rd sing. | swepte; sweped; swepede |
| 1st plur. | swepten; swepte; swepeden; sweped; swepede |
| 2nd plur. | swepten; swepte; swepeden; sweped; swepede |
| 3rd plur. | swepten; swepte; swepeden; sweped; swepede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | swepe |
| 2nd sing. | swepe |
| 3rd sing. | swepe |
Past
| 1st sing. | swepte; sweped; swepede |
| 2nd sing. | swepte; sweped; swepede |
| 3rd sing. | swepte; sweped; swepede |
Imperative
| Singular | swepe |
| Plural | swepeth; swepe |
Etymology
1. Not known before the 14th century, but usually considered to be from Anglian Old English *swēpan (West Saxon Old English *swǣpan), from Proto-West Germanic *swaipijan, from Proto-Germanic *swaipijaną.
2. Derivation from Old English swipian (with open-syllable lengthening) or swēop, past participle of swāpan is also possible; these sources may have reinforced a rare *swēpan. See: Proto-Germanic '
*swaipijaną', Old English '
swipian'.
Verbs referencing "swepen"
English
sweep.
Sample Sentences
Cognates
-