Infinitive
schrynken; to schrynken; schrynke
Participles
| Present | schrynkynge; schrynkende |
| Past | schronken; schronke; yschronken; yschronke |
Indicative
Present
| 1st sing. | schrynke |
| 2nd sing. | schrynkest |
| 3rd sing. | schrynketh |
| 1st plur. | schrynken; schrynke; schrynketh |
| 2nd plur. | schrynken; schrynke; schrynketh |
| 3rd plur. | schrynken; schrynke; schrynketh |
Past
| 1st sing. | schrank |
| 2nd sing. | schronke; schranke |
| 3rd sing. | schrank |
| 1st plur. | schronken; schronke; schranken; schranke |
| 2nd plur. | schronken; schronke; schranken; schranke |
| 3rd plur. | schronken; schronke; schranken; schranke |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | schrynke |
| 2nd sing. | schrynke |
| 3rd sing. | schrynke |
Past
| 1st sing. | schronke; schranke |
| 2nd sing. | schronke; schranke |
| 3rd sing. | schronke; schranke |
Imperative
| Singular | schrynke |
| Plural | schrynketh; schrynke |
Etymology
From Old English sċrincan, from Proto-West Germanic *skrinkwan, from Proto-Germanic *skrinkwaną. Forms in /sk/ are influenced by Old Norse. See: Proto-Germanic '
*skrinkwaną'.
Verbs referencing "schrynken"
English
shrink.
Sample Sentences
Cognates
-