onden – Middle English verb conjugation

Middle English verb forms of onden

Infinitive

onden; to onden; onde

Participles

Presentondende; ondynge
Pastonded

Indicative

Present

1st sing.onde
2nd sing.ondest
3rd sing.ondeth
1st plur.onden; onde; ondeth
2nd plur.onden; onde; ondeth
3rd plur.onden; onde; ondeth

Past

1st sing.onded; ondede
2nd sing.ondedest
3rd sing.onded; ondede
1st plur.ondeden; onded; ondede
2nd plur.ondeden; onded; ondede
3rd plur.ondeden; onded; ondede

Subjunctive

Present

1st sing.onde
2nd sing.onde
3rd sing.onde

Past

1st sing.onded; ondede
2nd sing.onded; ondede
3rd sing.onded; ondede

Imperative

Singularonde
Pluralondeth; onde

Etymology

1. PIE root
2. *h₂enh₁-
3. Borrowed from Old Norse anda, from Proto-Germanic *anadōną; by surface analysis, onde (“breath”) + -en (infinitive suffix). See: Proto-Germanic '*anadōną'.

Verbs referencing "onden"

English onde.

Sample Sentences

Cognates

-