Infinitive
neyen; to neyen; neye
Participles
| Present | neyinge; neyynge |
| Past | neyed; yneyed |
Indicative
Present
| 1st sing. | neye |
| 2nd sing. | neyest |
| 3rd sing. | neyeth |
| 1st plur. | neyen; neye; neyeth |
| 2nd plur. | neyen; neye; neyeth |
| 3rd plur. | neyen; neye; neyeth |
Past
| 1st sing. | neyed; neyede |
| 2nd sing. | neyedest |
| 3rd sing. | neyed; neyede |
| 1st plur. | neyeden; neyed; neyede |
| 2nd plur. | neyeden; neyed; neyede |
| 3rd plur. | neyeden; neyed; neyede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | neye |
| 2nd sing. | neye |
| 3rd sing. | neye |
Past
| 1st sing. | neyed; neyede |
| 2nd sing. | neyed; neyede |
| 3rd sing. | neyed; neyede |
Imperative
| Singular | neye |
| Plural | neyeth; neye |
Verbs conjugated like neyen
neyen,
Etymology
Inherited from Old English hnǣġan, from Proto-West Germanic *hnaijan, from Proto-Germanic *hnajjaną. See: Proto-Germanic '
*hnajjaną'.
Verbs referencing "neyen"
English
neigh.
Sample Sentences
Cognates
-