Infinitive
marien; to marien; marie
Participles
| Present | mariynge; mariende |
| Past | maried; ymaried |
Indicative
Present
| 1st sing. | marie |
| 2nd sing. | mariest |
| 3rd sing. | marieth |
| 1st plur. | marien; marie; marieth |
| 2nd plur. | marien; marie; marieth |
| 3rd plur. | marien; marie; marieth |
Past
| 1st sing. | maried; mariede |
| 2nd sing. | mariedest |
| 3rd sing. | maried; mariede |
| 1st plur. | marieden; maried; mariede |
| 2nd plur. | marieden; maried; mariede |
| 3rd plur. | marieden; maried; mariede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | marie |
| 2nd sing. | marie |
| 3rd sing. | marie |
Past
| 1st sing. | maried; mariede |
| 2nd sing. | maried; mariede |
| 3rd sing. | maried; mariede |
Imperative
| Singular | marie |
| Plural | marieth; marie |
Verbs conjugated like marien
syflen,
seisen,
cristenen,
snyten,
snowen,
snewen,
saucen,
sarsen,
whelven,
whelpen,
whelmen,
smoren,
smaken,
sliken,
sotten,
solven,
skyren,
bekenen,
beteren,
bewrien, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
Borrowed from Old French marier, from Latin marītāre. See: Old French '
marier'.
Verbs referencing "marien"
English
marry.
Sample Sentences
Cognates
-