Infinitive
ebben; to ebben
Participles
| Present | ebbynge; ebbende |
| Past | ebbed; yebbed |
Indicative
Present
| 1st sing. | ebbe |
| 2nd sing. | ebbest |
| 3rd sing. | ebbeth |
| 1st plur. | ebben; ebbe; ebbeth |
| 2nd plur. | ebben; ebbe; ebbeth |
| 3rd plur. | ebben; ebbe; ebbeth |
Past
| 1st sing. | ebbed; ebbede |
| 2nd sing. | ebbedest |
| 3rd sing. | ebbed; ebbede |
| 1st plur. | ebbeden; ebbed; ebbede |
| 2nd plur. | ebbeden; ebbed; ebbede |
| 3rd plur. | ebbeden; ebbed; ebbede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | ebbe |
| 2nd sing. | ebbe |
| 3rd sing. | ebbe |
Past
| 1st sing. | ebbed; ebbede |
| 2nd sing. | ebbed; ebbede |
| 3rd sing. | ebbed; ebbede |
Imperative
| Singular | ebbe |
| Plural | ebbeth; ebbe |
Etymology
From Old English ebbian, from Proto-West Germanic *abbjōn; equivalent to ebbe + -en (infinitival suffix). See: Old English '
ebbian'.
Verbs referencing "ebben"
English
ebb.
Sample Sentences
Cognates
-