Infinitive
breiden; to breiden; breide
Participles
| Present | breidynge; breidende |
| Past | brouden; broiden; broide; breided; ybrouden |
Indicative
Present
| 1st sing. | breide |
| 2nd sing. | breidest |
| 3rd sing. | breideth |
| 1st plur. | breiden; breide; breideth |
| 2nd plur. | breiden; breide; breideth |
| 3rd plur. | breiden; breide; breideth |
Past
| 1st sing. | braid; breided; breidede |
| 2nd sing. | braide; breidedest |
| 3rd sing. | braid; breided; breidede |
| 1st plur. | braiden; braide; breideden; breided; breidede |
| 2nd plur. | braiden; braide; breideden; breided; breidede |
| 3rd plur. | braiden; braide; breideden; breided; breidede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | breide |
| 2nd sing. | breide |
| 3rd sing. | breide |
Past
| 1st sing. | braide; breided; breidede |
| 2nd sing. | braide; breided; breidede |
| 3rd sing. | braide; breided; breidede |
Imperative
| Singular | breide |
| Plural | breideth; breide |
Verbs conjugated like breiden
breiden,
Etymology
From Old English breġdan, brēdan, from Proto-West Germanic *bregdan, from Proto-Germanic *bregdaną. See: Proto-Germanic '
*bregdaną'.
Sample Sentences
Cognates
-