Infinitive
astranglen; to astranglen; astrangle
Participles
| Present | astranglynge; astranglende |
| Past | astrangled |
Indicative
Present
| 1st sing. | astrangle |
| 2nd sing. | astranglest |
| 3rd sing. | astrangleth |
| 1st plur. | astranglen; astrangle; astrangleth |
| 2nd plur. | astranglen; astrangle; astrangleth |
| 3rd plur. | astranglen; astrangle; astrangleth |
Past
| 1st sing. | astrangled; astranglede |
| 2nd sing. | astrangledest |
| 3rd sing. | astrangled; astranglede |
| 1st plur. | astrangleden; astrangled; astranglede |
| 2nd plur. | astrangleden; astrangled; astranglede |
| 3rd plur. | astrangleden; astrangled; astranglede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | astrangle |
| 2nd sing. | astrangle |
| 3rd sing. | astrangle |
Past
| 1st sing. | astrangled; astranglede |
| 2nd sing. | astrangled; astranglede |
| 3rd sing. | astrangled; astranglede |
Imperative
| Singular | astrangle |
| Plural | astrangleth; astrangle |
Verbs conjugated like astranglen
snaren,
comparen,
aquecchen,
aquenchen,
demuren,
brouken,
isweven,
enchaufen,
dissolven,
avauncen,
comforten,
gulchen,
clappen,
misleren,
disdeynen,
strouten,
administren,
aferren,
afermen,
afillen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
A remodelling of Old French estrangler (from Latin strangulō, strangulāre) as a- + stranglen. See: Old French '
estrangler', Latin '
strangulō'.
Sample Sentences
Cognates
-