Nominal Forms
Infinitive wunnen
Past participle gewunnt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | wunnen |
| du | wunns |
| hien;si;hatt;et | wunnt |
| mir | wunnen |
| dir | wunnt |
| si | wunnen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gewunnt |
| du | hues gewunnt |
| hien;si;hatt;et | huet gewunnt |
| mir | hu gewunnt |
| dir | hutt gewunnt |
| si | hu gewunnt |
Pluperfect
| ech | hat gewunnt |
| du | has gewunnt |
| hien;si;hatt;et | hat gewunnt |
| mir | hate gewunnt |
| dir | hat gewunnt |
| si | hate gewunnt |
Future I
| ech | wäert wunnen |
| du | wäerts wunnen |
| hien;si;hatt;et | wäert wunnen |
| mir | wäerte wunnen |
| dir | wäert wunnen |
| si | wäerte wunnen |
Future II
| ech | wäert gewunnt hunn |
| du | wäerts gewunnt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gewunnt hunn |
| mir | wäerte gewunnt hunn |
| dir | wäert gewunnt hunn |
| si | wäerte gewunnt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif wunnen |
| du | géifs wunnen |
| hien;si;hatt;et | géif wunnen |
| mir | géife wunnen |
| dir | géift wunnen |
| si | géife wunnen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gewunnt |
| du | häss gewunnt |
| hien;si;hatt;et | hätt gewunnt |
| mir | hätte gewunnt |
| dir | hätt gewunnt |
| si | hätte gewunnt |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like wunnen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
live, have permanent residence
Etymology
From Old High German wonēn, from Proto-Germanic *wunaną. Cognate with German wohnen, Dutch wonen, English wone. See: German, old spelling '
wohnen', Dutch '
wonen', English '
wone'.
Sample Sentences
-
Hie wunnt an engem grousse Schlass an de Bierger. (He lives in a big castle in the mountains.)