Nominal Forms
Infinitive verkléngen
Past participle verklongen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | verkléngen |
| du | verkléngs |
| hien;si;hatt;et | verkléngt |
| mir | verkléngen |
| dir | verkléngt |
| si | verkléngen |
Preterite
| ech | verkloung |
| du | verkloungs |
| hien;si;hatt;et | verkloung |
| mir | verkloungen |
| dir | verkloungt |
| si | verkloungen |
Perfect
| ech | hu verklongen |
| du | hues verklongen |
| hien;si;hatt;et | huet verklongen |
| mir | hu verklongen |
| dir | hutt verklongen |
| si | hu verklongen |
Pluperfect
| ech | hat verklongen |
| du | has verklongen |
| hien;si;hatt;et | hat verklongen |
| mir | hate verklongen |
| dir | hat verklongen |
| si | hate verklongen |
Future I
| ech | wäert verkléngen |
| du | wäerts verkléngen |
| hien;si;hatt;et | wäert verkléngen |
| mir | wäerte verkléngen |
| dir | wäert verkléngen |
| si | wäerte verkléngen |
Future II
| ech | wäert verklongen hunn |
| du | wäerts verklongen hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert verklongen hunn |
| mir | wäerte verklongen hunn |
| dir | wäert verklongen hunn |
| si | wäerte verklongen hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif verkléngen |
| du | géifs verkléngen |
| hien;si;hatt;et | géif verkléngen |
| mir | géife verkléngen |
| dir | géift verkléngen |
| si | géife verkléngen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt verklongen |
| du | häss verklongen |
| hien;si;hatt;et | hätt verklongen |
| mir | hätte verklongen |
| dir | hätt verklongen |
| si | hätte verklongen |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | verkléng |
| Plural | verkléngt |
Translations
Etymology
Sample Sentences