Nominal Forms
Infinitive vergläichen
Past participle verglach
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | vergläichen |
| du | vergläichs |
| hien;si;hatt;et | vergläicht |
| mir | vergläichen |
| dir | vergläicht |
| si | vergläichen |
Preterite
Perfect
| ech | hu verglach |
| du | hues verglach |
| hien;si;hatt;et | huet verglach |
| mir | hu verglach |
| dir | hutt verglach |
| si | hu verglach |
Pluperfect
| ech | hat verglach |
| du | has verglach |
| hien;si;hatt;et | hat verglach |
| mir | hate verglach |
| dir | hat verglach |
| si | hate verglach |
Future I
| ech | wäert vergläichen |
| du | wäerts vergläichen |
| hien;si;hatt;et | wäert vergläichen |
| mir | wäerte vergläichen |
| dir | wäert vergläichen |
| si | wäerte vergläichen |
Future II
| ech | wäert verglach hunn |
| du | wäerts verglach hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert verglach hunn |
| mir | wäerte verglach hunn |
| dir | wäert verglach hunn |
| si | wäerte verglach hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif vergläichen |
| du | géifs vergläichen |
| hien;si;hatt;et | géif vergläichen |
| mir | géife vergläichen |
| dir | géift vergläichen |
| si | géife vergläichen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt verglach |
| du | häss verglach |
| hien;si;hatt;et | hätt verglach |
| mir | hätte verglach |
| dir | hätt verglach |
| si | hätte verglach |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | vergläich |
| Plural | vergläicht |
Verbs conjugated like vergläichen
ausgläichen,
aussträichen,
auswäichen,
duerchsträichen,
ënnersträichen,
eraussträichen,
ervirsträichen,
gläichen,
iwwersträichen,
ofwäichen,
sträichen,
ugläichen,
uschläichen,
usträichen,
vergläichen,
wäichen,
Translations
Etymology
From ver- + gläichen.
Sample Sentences