Nominal Forms
Infinitive verbléien
Past participle verblitt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | verbléien |
| du | verblitts |
| hien;si;hatt;et | verblitt |
| mir | verbléien |
| dir | verbléit |
| si | verbléien |
Preterite
Perfect
| ech | hu verblitt |
| du | hues verblitt |
| hien;si;hatt;et | huet verblitt |
| mir | hu verblitt |
| dir | hutt verblitt |
| si | hu verblitt |
Pluperfect
| ech | hat verblitt |
| du | has verblitt |
| hien;si;hatt;et | hat verblitt |
| mir | hate verblitt |
| dir | hat verblitt |
| si | hate verblitt |
Future I
| ech | wäert verbléien |
| du | wäerts verbléien |
| hien;si;hatt;et | wäert verbléien |
| mir | wäerte verbléien |
| dir | wäert verbléien |
| si | wäerte verbléien |
Future II
| ech | wäert verblitt hunn |
| du | wäerts verblitt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert verblitt hunn |
| mir | wäerte verblitt hunn |
| dir | wäert verblitt hunn |
| si | wäerte verblitt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif verbléien |
| du | géifs verbléien |
| hien;si;hatt;et | géif verbléien |
| mir | géife verbléien |
| dir | géift verbléien |
| si | géife verbléien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt verblitt |
| du | häss verblitt |
| hien;si;hatt;et | hätt verblitt |
| mir | hätte verblitt |
| dir | hätt verblitt |
| si | hätte verblitt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | verbléi |
| Plural | verbléit |
Translations
Etymology
Sample Sentences