Nominal Forms
Infinitive stëppelen
Past participle gestëppelt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | stëppelen |
| du | stëppels |
| hien;si;hatt;et | stëppelt |
| mir | stëppelen |
| dir | stëppelt |
| si | stëppelen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gestëppelt |
| du | hues gestëppelt |
| hien;si;hatt;et | huet gestëppelt |
| mir | hu gestëppelt |
| dir | hutt gestëppelt |
| si | hu gestëppelt |
Pluperfect
| ech | hat gestëppelt |
| du | has gestëppelt |
| hien;si;hatt;et | hat gestëppelt |
| mir | hate gestëppelt |
| dir | hat gestëppelt |
| si | hate gestëppelt |
Future I
| ech | wäert stëppelen |
| du | wäerts stëppelen |
| hien;si;hatt;et | wäert stëppelen |
| mir | wäerte stëppelen |
| dir | wäert stëppelen |
| si | wäerte stëppelen |
Future II
| ech | wäert gestëppelt hunn |
| du | wäerts gestëppelt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gestëppelt hunn |
| mir | wäerte gestëppelt hunn |
| dir | wäert gestëppelt hunn |
| si | wäerte gestëppelt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif stëppelen |
| du | géifs stëppelen |
| hien;si;hatt;et | géif stëppelen |
| mir | géife stëppelen |
| dir | géift stëppelen |
| si | géife stëppelen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gestëppelt |
| du | häss gestëppelt |
| hien;si;hatt;et | hätt gestëppelt |
| mir | hätte gestëppelt |
| dir | hätt gestëppelt |
| si | hätte gestëppelt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | stëppel |
| Plural | stëppelt |
Verbs conjugated like stëppelen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences