Nominal Forms
Infinitive spreeën
Past participle gespreet
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | spreeën |
| du | sprees |
| hien;si;hatt;et | spreet |
| mir | spreeën |
| dir | spreet |
| si | spreeën |
Preterite
Perfect
| ech | hu gespreet |
| du | hues gespreet |
| hien;si;hatt;et | huet gespreet |
| mir | hu gespreet |
| dir | hutt gespreet |
| si | hu gespreet |
Pluperfect
| ech | hat gespreet |
| du | has gespreet |
| hien;si;hatt;et | hat gespreet |
| mir | hate gespreet |
| dir | hat gespreet |
| si | hate gespreet |
Future I
| ech | wäert spreeën |
| du | wäerts spreeën |
| hien;si;hatt;et | wäert spreeën |
| mir | wäerte spreeën |
| dir | wäert spreeën |
| si | wäerte spreeën |
Future II
| ech | wäert gespreet hunn |
| du | wäerts gespreet hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gespreet hunn |
| mir | wäerte gespreet hunn |
| dir | wäert gespreet hunn |
| si | wäerte gespreet hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif spreeën |
| du | géifs spreeën |
| hien;si;hatt;et | géif spreeën |
| mir | géife spreeën |
| dir | géift spreeën |
| si | géife spreeën |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gespreet |
| du | häss gespreet |
| hien;si;hatt;et | hätt gespreet |
| mir | hätte gespreet |
| dir | hätt gespreet |
| si | hätte gespreet |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | spree |
| Plural | spreet |
Verbs conjugated like spreeën
aseeën,
ausspreeën,
ausstreeën,
bedreeën,
dreeën,
duerchseeën,
entdeeën,
iwwersteeën,
ofseeën,
opdeeën,
seeën,
spreeën,
steeën,
streeën,
undreeën,
useeën,
versteeën,
zerseeën,
zerstreeën,
Translations
Etymology
Sample Sentences