Nominal Forms
Infinitive rabbelen
Past participle gerabbelt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | rabbelen |
| du | rabbels |
| hien;si;hatt;et | rabbelt |
| mir | rabbelen |
| dir | rabbelt |
| si | rabbelen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gerabbelt |
| du | hues gerabbelt |
| hien;si;hatt;et | huet gerabbelt |
| mir | hu gerabbelt |
| dir | hutt gerabbelt |
| si | hu gerabbelt |
Pluperfect
| ech | hat gerabbelt |
| du | has gerabbelt |
| hien;si;hatt;et | hat gerabbelt |
| mir | hate gerabbelt |
| dir | hat gerabbelt |
| si | hate gerabbelt |
Future I
| ech | wäert rabbelen |
| du | wäerts rabbelen |
| hien;si;hatt;et | wäert rabbelen |
| mir | wäerte rabbelen |
| dir | wäert rabbelen |
| si | wäerte rabbelen |
Future II
| ech | wäert gerabbelt hunn |
| du | wäerts gerabbelt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gerabbelt hunn |
| mir | wäerte gerabbelt hunn |
| dir | wäert gerabbelt hunn |
| si | wäerte gerabbelt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif rabbelen |
| du | géifs rabbelen |
| hien;si;hatt;et | géif rabbelen |
| mir | géife rabbelen |
| dir | géift rabbelen |
| si | géife rabbelen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gerabbelt |
| du | häss gerabbelt |
| hien;si;hatt;et | hätt gerabbelt |
| mir | hätte gerabbelt |
| dir | hätt gerabbelt |
| si | hätte gerabbelt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | rabbel |
| Plural | rabbelt |
Verbs conjugated like rabbelen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Old Norse hrapa (“to fall, hurry, fall rush headlong”). Cognate with German rappeln, English rap. See: German, old spelling '
rappeln', English '
rap'.
Verbs referencing "rabbelen"
German, old spelling
rappeln.
Sample Sentences