Nominal Forms
Infinitive räissen
Past participle gerass
Indicative
Present
| ech | räissen |
| du | räiss |
| hien;si;hatt;et | räisst |
| mir | räissen |
| dir | räisst |
| si | räissen |
Preterite
Perfect
| ech | si gerass |
| du | bass gerass |
| hien;si;hatt;et | ass gerass |
| mir | si gerass |
| dir | sidd gerass |
| si | si gerass |
Pluperfect
| ech | war gerass |
| du | waars gerass |
| hien;si;hatt;et | war gerass |
| mir | ware gerass |
| dir | waart gerass |
| si | ware gerass |
Future I
| ech | wäert räissen |
| du | wäerts räissen |
| hien;si;hatt;et | wäert räissen |
| mir | wäerte räissen |
| dir | wäert räissen |
| si | wäerte räissen |
Future II
| ech | wäert gerass sinn |
| du | wäerts gerass sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert gerass sinn |
| mir | wäerte gerass sinn |
| dir | wäert gerass sinn |
| si | wäerte gerass sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif räissen |
| du | géifs räissen |
| hien;si;hatt;et | géif räissen |
| mir | géife räissen |
| dir | géift räissen |
| si | géife räissen |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier gerass |
| du | wiers gerass |
| hien;si;hatt;et | wier gerass |
| mir | wiere gerass |
| dir | wiert gerass |
| si | wiere gerass |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | räiss |
| Plural | räisst |
Verbs conjugated like räissen
aräissen,
ausbäissen,
bäissen,
beschäissen,
derduerchbäissen,
drabäissen,
duerchbäissen,
duerchräissen,
ëmräissen,
ëmschmäissen,
enträissen,
erausräissen,
erofbäissen,
erofräissen,
ofbäissen,
ofräissen,
opbäissen,
opräissen,
opspläissen,
räissen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Middle High German rīʒen, from Old High German rīʒan, from Proto-West Germanic *hrītan. Cognate with German reißen, Dutch rijten. See: Middle High German '
rīʒen', Old High German 'rīʒan', German, old spelling '
reißen', Dutch '
rijten'.
Verbs referencing "räissen"
German, old spelling
reißen.
Sample Sentences