plécken – Luxembourgish verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive plécken
Past participle gepléckt

Cognates

Indicative

Present

ech	plécken
du	plécks
hien;si;hatt;et	pléckt
mir	plécken
dir	pléckt
si	plécken

Preterite

Perfect

ech	hu gepléckt
du	hues gepléckt
hien;si;hatt;et	huet gepléckt
mir	hu gepléckt
dir	hutt gepléckt
si	hu gepléckt

Pluperfect

ech	hat gepléckt
du	has gepléckt
hien;si;hatt;et	hat gepléckt
mir	hate gepléckt
dir	hat gepléckt
si	hate gepléckt

Future I

ech	wäert plécken
du	wäerts plécken
hien;si;hatt;et	wäert plécken
mir	wäerte plécken
dir	wäert plécken
si	wäerte plécken

Future II

ech	wäert gepléckt hunn
du	wäerts gepléckt hunn
hien;si;hatt;et	wäert gepléckt hunn
mir	wäerte gepléckt hunn
dir	wäert gepléckt hunn
si	wäerte gepléckt hunn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

ech	géif plécken
du	géifs plécken
hien;si;hatt;et	géif plécken
mir	géife plécken
dir	géift plécken
si	géife plécken

Conjunctive II Perfect

ech	hätt gepléckt
du	häss gepléckt
hien;si;hatt;et	hätt gepléckt
mir	hätte gepléckt
dir	hätt gepléckt
si	hätte gepléckt

Simple Conjunctive II

Imperative

Singular	pléck
Plural	pléckt

Verbs conjugated like plécken

afferen, ahnen, akeren, ankeren, anäscheren, abauen, abéien, abëtonéieren, abiergeren, ablennen, abuddelen, anchecken, acrèmen, andäitschen, andämmen, andecken, andeelen, andrécken, andréien, andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

1. From Middle High German pflocken, from Old High German phlockōn, from Proto-West Germanic *plukkōn, ultimately from Proto-Germanic *plukkōną, possibly from Vulgar Latin *pilūc(i)cāre, from Latin pilāre (“remove hair”).
2. Cognate with German pflücken, Dutch plukken, English pluck, Icelandic plokka. See: Middle High German 'pflocken', Proto-Germanic '*plukkōną', Latin 'pilo', German, old spelling 'pflücken', Dutch 'plukken', English 'pluck', Icelandic 'plokka'.

Verbs referencing "plécken"

German, old spelling pflücken.