Nominal Forms
Infinitive päifen
Past participle gepaff
Indicative
Present
| ech | päifen |
| du | päifs |
| hien;si;hatt;et | päift |
| mir | päifen |
| dir | päift |
| si | päifen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gepaff |
| du | hues gepaff |
| hien;si;hatt;et | huet gepaff |
| mir | hu gepaff |
| dir | hutt gepaff |
| si | hu gepaff |
Pluperfect
| ech | hat gepaff |
| du | has gepaff |
| hien;si;hatt;et | hat gepaff |
| mir | hate gepaff |
| dir | hat gepaff |
| si | hate gepaff |
Future I
| ech | wäert päifen |
| du | wäerts päifen |
| hien;si;hatt;et | wäert päifen |
| mir | wäerte päifen |
| dir | wäert päifen |
| si | wäerte päifen |
Future II
| ech | wäert gepaff hunn |
| du | wäerts gepaff hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gepaff hunn |
| mir | wäerte gepaff hunn |
| dir | wäert gepaff hunn |
| si | wäerte gepaff hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif päifen |
| du | géifs päifen |
| hien;si;hatt;et | géif päifen |
| mir | géife päifen |
| dir | géift päifen |
| si | géife päifen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gepaff |
| du | häss gepaff |
| hien;si;hatt;et | hätt gepaff |
| mir | hätte gepaff |
| dir | hätt gepaff |
| si | hätte gepaff |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like päifen
abegräifen,
agräifen,
auspäifen,
begräifen,
dernieftgräifen,
duerchgräifen,
ëmgräifen,
erausgräifen,
ergräifen,
gräifen,
iwwergräifen,
nopäifen,
ofpäifen,
ofschläifen,
opgräifen,
päifen,
schläifen,
ugräifen,
vergräifen,
zeréckgräifen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
whistle, to produce a whistling sound
Etymology
From Middle High German phīfen, from Old High German phīfōn, from Latin pīpāre. Cognate with German pfeifen, English pipe. See: Middle High German '
phīfen', German, old spelling '
pfeifen', English '
pipe'.
Sample Sentences