Nominal Forms
Infinitive opschëdden
Past participle opgeschott
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | schëdden op |
| du | schëtts op |
| hien;si;hatt;et | schëtt op |
| mir | schëdden op |
| dir | schëtt op |
| si | schëdden op |
Preterite
Perfect
| ech | hu opgeschott |
| du | hues opgeschott |
| hien;si;hatt;et | huet opgeschott |
| mir | hu opgeschott |
| dir | hutt opgeschott |
| si | hu opgeschott |
Pluperfect
| ech | hat opgeschott |
| du | has opgeschott |
| hien;si;hatt;et | hat opgeschott |
| mir | hate opgeschott |
| dir | hat opgeschott |
| si | hate opgeschott |
Future I
| ech | wäert opschëdden |
| du | wäerts opschëdden |
| hien;si;hatt;et | wäert opschëdden |
| mir | wäerte opschëdden |
| dir | wäert opschëdden |
| si | wäerte opschëdden |
Future II
| ech | wäert opgeschott hunn |
| du | wäerts opgeschott hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert opgeschott hunn |
| mir | wäerte opgeschott hunn |
| dir | wäert opgeschott hunn |
| si | wäerte opgeschott hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif opschëdden |
| du | géifs opschëdden |
| hien;si;hatt;et | géif opschëdden |
| mir | géife opschëdden |
| dir | géift opschëdden |
| si | géife opschëdden |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt opgeschott |
| du | häss opgeschott |
| hien;si;hatt;et | hätt opgeschott |
| mir | hätte opgeschott |
| dir | hätt opgeschott |
| si | hätte opgeschott |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | schëtt op |
| Plural | schëtt op |
Verbs conjugated like opschëdden
aschëdden,
ausschëdden,
draschëdden,
ëmschëdden,
erausschëdden,
erofschëdden,
ewechschëdden,
iwwerschëdden,
noschëdden,
ofschëdden,
opschëdden,
schëdden,
verschëdden,
zouschëdden,
Translations
Etymology
Sample Sentences