Nominal Forms
Infinitive ofkoppelen
Past participle ofgekoppelt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | koppelen of |
| du | koppels of |
| hien;si;hatt;et | koppelt of |
| mir | koppelen of |
| dir | koppelt of |
| si | koppelen of |
Preterite
Perfect
| ech | hu ofgekoppelt |
| du | hues ofgekoppelt |
| hien;si;hatt;et | huet ofgekoppelt |
| mir | hu ofgekoppelt |
| dir | hutt ofgekoppelt |
| si | hu ofgekoppelt |
Pluperfect
| ech | hat ofgekoppelt |
| du | has ofgekoppelt |
| hien;si;hatt;et | hat ofgekoppelt |
| mir | hate ofgekoppelt |
| dir | hat ofgekoppelt |
| si | hate ofgekoppelt |
Future I
| ech | wäert ofkoppelen |
| du | wäerts ofkoppelen |
| hien;si;hatt;et | wäert ofkoppelen |
| mir | wäerte ofkoppelen |
| dir | wäert ofkoppelen |
| si | wäerte ofkoppelen |
Future II
| ech | wäert ofgekoppelt hunn |
| du | wäerts ofgekoppelt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ofgekoppelt hunn |
| mir | wäerte ofgekoppelt hunn |
| dir | wäert ofgekoppelt hunn |
| si | wäerte ofgekoppelt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ofkoppelen |
| du | géifs ofkoppelen |
| hien;si;hatt;et | géif ofkoppelen |
| mir | géife ofkoppelen |
| dir | géift ofkoppelen |
| si | géife ofkoppelen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ofgekoppelt |
| du | häss ofgekoppelt |
| hien;si;hatt;et | hätt ofgekoppelt |
| mir | hätte ofgekoppelt |
| dir | hätt ofgekoppelt |
| si | hätte ofgekoppelt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | koppel of |
| Plural | koppelt of |
Verbs conjugated like ofkoppelen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences