leeën – Luxembourgish verb conjugation

Luxembourgish verb forms of leeën

Nominal Forms

Infinitive leeën
Past participle geluecht

Cognates

-

Indicative

Present

echleeën
dulees
hien;si;hatt;etleet
mirleeën
dirleet
sileeën

Preterite

Perfect

echhu geluecht
duhues geluecht
hien;si;hatt;ethuet geluecht
mirhu geluecht
dirhutt geluecht
sihu geluecht

Pluperfect

echhat geluecht
duhas geluecht
hien;si;hatt;ethat geluecht
mirhate geluecht
dirhat geluecht
sihate geluecht

Future I

echwäert leeën
duwäerts leeën
hien;si;hatt;etwäert leeën
mirwäerte leeën
dirwäert leeën
siwäerte leeën

Future II

echwäert geluecht hunn
duwäerts geluecht hunn
hien;si;hatt;etwäert geluecht hunn
mirwäerte geluecht hunn
dirwäert geluecht hunn
siwäerte geluecht hunn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

echgéif leeën
dugéifs leeën
hien;si;hatt;etgéif leeën
mirgéife leeën
dirgéift leeën
sigéife leeën

Conjunctive II Perfect

echhätt geluecht
duhäss geluecht
hien;si;hatt;ethätt geluecht
mirhätte geluecht
dirhätt geluecht
sihätte geluecht

Simple Conjunctive II

Imperative

Singularlee
Pluralleet

Translations

Etymology

From Middle High German and Old High German legen, from Proto-West Germanic *laggjan, from Proto-Germanic *lagjaną. Cognate with German legen, Dutch leggen, English lay, Icelandic leggja. See: Proto-Germanic '*lagjaną', German, old spelling 'legen', Dutch 'leggen', English 'lay', Icelandic 'leggja'.

Verbs referencing "leeën"

English lay.

Sample Sentences