Nominal Forms
Infinitive kämmen
Past participle gekämmt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | kämmen |
| du | kämms |
| hien;si;hatt;et | kämmt |
| mir | kämmen |
| dir | kämmt |
| si | kämmen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gekämmt |
| du | hues gekämmt |
| hien;si;hatt;et | huet gekämmt |
| mir | hu gekämmt |
| dir | hutt gekämmt |
| si | hu gekämmt |
Pluperfect
| ech | hat gekämmt |
| du | has gekämmt |
| hien;si;hatt;et | hat gekämmt |
| mir | hate gekämmt |
| dir | hat gekämmt |
| si | hate gekämmt |
Future I
| ech | wäert kämmen |
| du | wäerts kämmen |
| hien;si;hatt;et | wäert kämmen |
| mir | wäerte kämmen |
| dir | wäert kämmen |
| si | wäerte kämmen |
Future II
| ech | wäert gekämmt hunn |
| du | wäerts gekämmt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gekämmt hunn |
| mir | wäerte gekämmt hunn |
| dir | wäert gekämmt hunn |
| si | wäerte gekämmt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif kämmen |
| du | géifs kämmen |
| hien;si;hatt;et | géif kämmen |
| mir | géife kämmen |
| dir | géift kämmen |
| si | géife kämmen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gekämmt |
| du | häss gekämmt |
| hien;si;hatt;et | hätt gekämmt |
| mir | hätte gekämmt |
| dir | hätt gekämmt |
| si | hätte gekämmt |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like kämmen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
comb, to groom the hair with a toothed implement
Etymology
From Middle High German kemmen, kemben, from Old High German kemben, from Proto-Germanic *kambijaną. Cognate with German kämmen, Dutch kammen, English comb, Icelandic kemba. See: Middle High German '
kemmen, kemben', Proto-Germanic '
*kambijaną', German, old spelling '
kämmen', Dutch '
kammen', English '
comb', Icelandic '
kemba'.
Sample Sentences